Spiritualiteit vs Realiteit

Veelal moet ik helaas zeggen dat nogal wat mensen steeds de neiging hebben te zeggen hoogst spiritueel te zijn. Maar dan kan je jezelf natuurlijk afvragen wat spiritueel eigenlijk precies betekent. Grammaticaal gezien is het een bijvoeglijk naamwoord of een bijwoord. Spiritualiteit staat in het woordenboek aangeduid als 1 onstoffelijkheid, geestelijkheid; 2 wijze waarop het godsdienstig leven zich uit en beoefend wordt. Okay wat beoefenen we als we spiritueel bezig zijn? Mediteren? Bidden? Hoe dan ook draagt het inmiddels veel verder als wat het woordenboek beschrijft natuurlijk. Tegenwoordig wordt er gesproken over Eenheid, ik bestaat niet meer alles is Wij. Eenheidsbewustzijn, wie is zich elk moment van de dag bewust van het feit dat we deel zijn van een Eenheid? Eerlijk gezegd ik niet! Ik ben me wel bewust van het feit dat ik deel ben van een veel groter geheel, daar hoef ik maar voor naar buiten te kijken tenslotte en met name naar de lucht.

Eenheidsbewustzijn, en we hebben iedereen Universeel Lief … euh? Is dat wel zo? Heb je naasten lief. Hou jij van de buurman die jou met tijd en wijlen danig het leven zuur maakt? Hou jij van alle mensen? Besef maar eens wat dat werkelijk inhoudt.

Vergeven en vergeten … kan jij degene die jou of een door jou teer beminde zwaar letsel heeft toegebracht dat vergeven wat hij of zij jou of een voor jou dierbare aandeed. En kan je het dan als je het al kan vergeven ooit vergeten? Ik denk het niet! En dan eerder nog ben je geneigd degene te vergeven die jou iets aandeed, maar als het iemand betreft die een jouw dierbare iets aandeed wordt het al een heel ander verhaal, in elk geval spreek ik voor mezelf!

Ik bemerk dat veel mensen die pretenderen dan zo ontzettend spiritueel te zijn, even zo goed andere mensen beoordelen en veroordelen en zelfs benadelen. Even goed vloeken als ze hun tenen stoten en dat is dan nog het minst erg. Daarentegen ben ik ook gezegend met mensen in mijn leven die echt HOOG spiritueel zijn en daar ben ik HOOGST dankbaar voor.

Wat ik wil zeggen lieve mensen is, ook diegene die jou van alles willen/kunnen/denken te moeten vertellen evengoed net als jij, ik en al die andere hier op Moeder Aarde zijn gekomen om hun persoonlijke levenslessen en karmastukken uit te werken.

Laten we gewoon ons best doen en op zijn minst aardig zijn voor elkaar en elkaar respecteren. Ik denk dat als we het dan over spiritueel hebben, we optimaal bezig zijn als we gewoon luisteren naar andere mensen, respect hebben voor diens mening en gevoelens. En er zijn voor andere mensen als ze in nood zijn ZONDER onszelf daar in te verliezen.

Weet je mijn moeder praat nooit over spiritualiteit, maar wat ik jou brom ik heb nog niet eerder een spiritueler mens gezien als mijn eigen mama!!! Mijn mama is een engel in mensengedaante is haar wel eens verteld, niet afkomstig van deze planeet. En waarom? Mijn mama staat altijd voor iedereen klaar met raad en daad. Ook al is ze niet meer zo vlot ter been, je hoort haar NOOIT klagen. Ze is tevreden met wat ze heeft en wat haar leven haar heeft gebracht, ze dankt God dagelijks in stilte …

Daarom mensen die spiritualiteit met allerlei verheven woorden proberen uit te drukken en zelf niet waar kunnen maken wat ze zeggen, die praten in termen die door de gemiddelde mens niet eens begrepen worden practice what you preach or don’t preach at all!

Mijn motto is altijd ‘Helaas ben ik nog bij lange na Jezus niet, ik doe mijn best meer kan ik niet doen.’ Als je met de juiste intentie mensen benaderd en er voor waarborgt dat je niets zal doen wat jou het beste uitkomt maar een ander schade toebrengt, dan ben je in mijn ogen al heel erg spiritueel bezig! Wat jullie?

© 2007 Lia Kluijtmans